Van kruipruimtes tot kerken en van monumentale panden tot het Nederlands Openluchtmuseum. Voor Marcel Neudorf is geen werkdag bij Van Lierop, specialist binnen Dolmans Groep, hetzelfde. Inmiddels werkt hij er drie jaar en houdt hij zich onder andere bezig met houtconservering, bestrijding en het vervangen van vloeren. Dat doet hij regelmatig samen met Ronald Schellingerhout. Niet alleen een collega, maar toevallig ook zijn overbuurman. 

Van renovatie naar een nieuw vak
“Voordat ik hier begon, werkte ik in de renovatie. We sloopten complete woningen van binnen en bouwden ze vervolgens weer op. Werken met hout kende ik dus wel, maar conserveren had ik bijvoorbeeld nog nooit gedaan. Dat vond ik juist interessant aan Van Lierop. Het werk is hier veel diverser. Dat ik hier terecht ben gekomen, heb ik eigenlijk aan Ronald te danken. Hij is mijn overbuurman en vertelde dat ze bij Van Lierop nog mensen zochten. Zo ben ik uiteindelijk op gesprek gekomen en inmiddels werk ik hier voor het derde jaar.” 

 In die drie jaar heeft Marcel steeds meer van het vak geleerd. Hij liep mee met ervaren collega’s, volgde cursussen en pakte steeds meer werkzaamheden zelfstandig op. Ook inspecties trekken zijn interesse. “Daarin heb ik ook met Ronald meegelopen. Als de planning het toelaat, ga ik graag met hem mee. Ik werk hier natuurlijk nog niet zo lang, dus daar wil ik eerst meer ervaring in opdoen. Uiteindelijk zou ik dat wel graag meer willen doen.”  

 Van een kruipruimte naar veertig meter hoogte
“Mijn werkdagen zijn echt verschillend, het hangt helemaal af van wat er op de planning staat. Nu zijn we bijvoorbeeld samen aan het werk in een kerk in Leiden. Daar maken we de kapconstructie schoon en wordt gekeken of er aantasting is door bijvoorbeeld houtworm of boktor. Zelf houd ik me veel bezig met bestrijden en conserveren en we vervangen ook vloeren. Dat laatste vind ik eigenlijk het leukste om te doen. Dan halen we de oude vloer eruit en bouwen we hem weer op.” 

 Niet alleen de werkzaamheden wisselen, ook de omstandigheden waarin Marcel werkt verschillen behoorlijk. “De ene keer lig je onder een vloer in een kruipruimte en een andere keer sta je op veertig meter hoogte. Je moet dus niet bang zijn voor kleine ruimtes, maar hoogtevrees is ook niet handig.” Veel werkzaamheden worden daarom samen uitgevoerd.  

 “In een kruipruimte mag je bijvoorbeeld niet alleen werken. En bij het conserveren is het ook gewoon praktisch om met z’n tweeën te zijn. Als ik helemaal boven bezig ben en mijn vat is leeg, is het wel fijn als er beneden iemand bij de pomp staat.”  

Achter de schermen bij bijzondere gebouwen
Vraag Marcel wat zijn werk bijzonder maakt en hij begint al snel over de locaties waar hij komt. “Als mensen vragen wat ik voor werk doe en ik vertel waar we allemaal komen, laat ik vaak foto’s op mijn telefoon zien. Daar zijn mensen dan echt van onder de indruk. We werken aan monumentale panden en komen daardoor op plekken waar je normaal gesproken nooit komt.” 

 Een favoriet is snel gevonden: het Nederlands Openluchtmuseum. Ronald is het daar direct mee eens. “Dat is echt een mooie klus,” vult hij aan. Marcel: “Je werkt daar tussen allemaal historische panden. Wij komen vervolgens ook in delen waar je als gewone bezoeker helemaal niet komt. Dat heb je bij molens ook, dan kom je helemaal bovenin. En in Artis hebben we aan verschillende panden gewerkt. Daar loop je ook achter de schermen. Dat vind ik echt mooi aan dit beroep, je ziet plekken waar je anders nooit zou komen en bent ondertussen bezig met het herstellen, conserveren en behouden van het houtwerk.”  

Een vak dat je in de praktijk leert
 “Je moet wel een beetje technisch inzicht en feeling met het werk hebben. Je hoeft echt niet alles al te kunnen, want veel kun je leren. Dat heb ik zelf ook gedaan door mee te lopen met collega’s en cursussen te volgen. Maar je moet wel praktisch ingesteld zijn. Als je bij wijze van spreken helemaal geen gereedschap kent, wordt het natuurlijk lastig.” 

 Ook vieze handen horen er volgens Marcel gewoon bij. “Het is best fysiek werk en het is niet altijd schoon. Soms werk je in een bouwpak in een stoffige ruimte, dan weer in een kruipruimte of op hoogte. Daar moet je wel tegen kunnen.” Juist omdat het werk zo specifiek en breed is, is er volgens hem niet één opleiding die je precies voorbereidt op alles wat je bij Van Lierop tegenkomt. Veel leer je uiteindelijk door het gewoon te doen en met ervaren collega’s mee te gaan. 

 Van buurman naar ‘Buurman & Buurman’
Dat Ronald Marcel ooit vertelde over de mogelijkheid om bij Van Lierop te komen werken, leverde uiteindelijk niet alleen een nieuwe collega op. “Ronald heeft mij eigenlijk binnengehaald. Hij kreeg daarvoor de aanbrengbonus en die heeft hij met mij gedeeld.” Inmiddels staan de twee regelmatig samen ingepland en de combinatie van buurman én collega is hun collega’s natuurlijk niet ontgaan. 

 Marcel en Ronald worden inmiddels regelmatig ‘Buurman & Buurman’ genoemd. Toen ze samen naar het Nederlands Openluchtmuseum gingen, besloten hun collega’s daar nog een schepje bovenop te doen. “Ze hadden gewoon een afbeelding van Buurman & Buurman uitgeprint en tussen onze papieren gestopt. Toen we de spullen voor de klus gingen bekijken, kwam die ineens tevoorschijn,” vertelt Marcel. “Volgens mij ligt die foto nog steeds ergens in mijn auto.” Van de bijnaam afkomen lijkt inmiddels geen optie meer. 

 Met plezier naar je werk
De grappen onderling passen volgens Marcel goed bij de sfeer binnen Van Lierop. “We zijn inmiddels een vrij klein groepje en we weten wat we aan elkaar hebben. Natuurlijk is niet iedere collega hetzelfde, maar de sfeer onderling is gewoon goed. Voor mij is het vooral belangrijk dat je met plezier naar je werk gaat. Dat zeg ik thuis ook altijd. Je bent een groot deel van je dag met je collega’s, dus je moet er samen iets leuks van maken. Als je ’s ochtends al met tegenzin vertrekt, duurt zo’n dag ontzettend lang.” 

 En Van Lierop in drie woorden? Daar komen Marcel en Ronald aan het einde van het gesprek samen wel uit: “Onwijs leuk bedrijf.